Een koe moet koe kunnen zijn

Een koe die koe mag zijn

"Het tegenovergestelde van intensief," zo omschrijft Joseph zijn aanpak. Zijn koeien grazen zoveel mogelijk buiten, eten enkel gras, en komen alleen binnen om te kalven – voor amper drie maanden per jaar. Regelmatig wisselen van weide voorkomt over- of onderbegrazing en overal is er toegang tot bos of bomen. Het resultaat: gezonde, gelukkige dieren en beperkte kosten voor de dierenarts.

Van hobby tot korte keten

Wat drie seizoenen geleden begon als een experiment met smashburgers op het Garden Festival, is uitgegroeid tot een vaste waarde op festivals en evenementen. Bijna elk weekend van mei tot oktober staat Joseph – voorlopig nog zelf – op festivals om zijn kwaliteitsvolle hamburgers te verkopen. "Een hobby die wat uit de hand is gelopen," lacht Joseph, al beseft hij dat het hierdoor extra hard werken is, naast de boerderij zelf.

Korte keten is voor hem een bewuste keuze. Intussen verkoopt hij zo'n 400 kg vlees per maand rechtstreeks aan klanten – de helft lokaal, de helft in Brussel – via een nieuwsbrief, zonder webshop. “Ik merk dat steeds meer mensen bewuster kiezen waar hun vlees vandaan komt en dat er dus voldoende interesse is.” Op termijn droomt hij van een kleine hoevewinkel.

De Haspengouwse bodem als basis

Ook op het akkerbouwgedeelte van het bedrijf verschuift de focus. Al twee jaar werkt Joseph ploegloos en —indien de plagendruk het toelaat — zonder insecticiden, met aandacht voor koolstof en bodemherstel. Volledig biologisch boeren is de ambitie, maar is momenteel nog moeilijk. Toch is de richting al ingezet: agro-ecologisch, met respect voor de bodem als basis van alles.

Zijn ervaring in de voedingsindustrie, opgedaan bij drie verschillende bedrijven, komt daarbij goed van pas. "Ik moet vandaag de dag vooral goed kunnen verkopen als landbouwer." Sinds hij in 2021 volledig overstapte van industrie naar landbouw – na een tweejarige voltijdse opleiding bij Landwijzer – draaide de veetak van het bedrijf al na één jaar break-even.

Terugkeer naar Haspengouw

Joseph groeide op in Brussel en had als kind weinig binding met de omgeving rond Heks. Pas toen hij de boerderij van de familie overnam, herontdekte hij Haspengouw stap voor stap. Vandaag kent hij de streek – en vooral de andere landbouwers – steeds beter.

"Ik mis Brussel helemaal niet," zegt hij. "Samen met mijn vrouw heb ik in de buurt al zeer goede restaurants ontdekt." Door het vele werk en de lange dagen op de boerderij komt het er niet vaak van, maar Joseph zou graag nog wat meer van Haspengouw verkennen – samen met zijn dochtertje, op de fiets.